Naam

Asbestcement is een vezelachtig mineraal dat in de natuur voorkomt. Het is opgebouwd uit microscopisch kleine vezels. Commercieel zijn drie soorten asbestcement van belang geweest: wit asbest of chrysotiel, blauw asbest of crocidoliet en bruin asbest of amosiet. Bij inademing kunnen ze alle drie heel schadelijk zijn, maar blauw en bruin asbest zijn het gevaarlijkst.

Geschiedenis

Asbestcement was vanaf de Tweede Wereldoorlog tot in de jaren tachtig heel populair materiaal. Dat is begrijpelijk, want het heeft sterke pluspunten. De grondstof komt voor in de bodem en is eenvoudig te ontginnen uit asbestmijnen. In België komt de grondstof van nature niet voor. Asbestcement zelf is goedkoop en heeft uitstekende fysische en chemische eigenschappen: sterk, slijtvast, hittebestendig, isolerend, bestand tegen zuren en basen. Asbestcement is inmiddels verboden en niet meer te koop, maar in het verleden werd het vaak toegepast in de woningbouw. Je kan het daarom nog tegenkomen bij je thuis. Niet in zuivere vorm, maar verwerkt in asbesthoudende materialen.

Gezondheid

Asbestvezels kunnen zich splitsen in kleine, niet met het blote oog waarneembare vezels. Die kunnen in de lucht terechtkomen en ingeademd worden. Ze dringen dan heel diep in de longen door en kunnen ernstige ziekten zoals asbestose, mesothelioom en longkanker veroorzaken. Asbestvezels zijn dus vooral gevaarlijk bij inademing. Meestal duiken die ziekten pas tussen 20 en 40 jaar na de blootstelling aan asbestvezels op. Het risico wordt groter naarmate er meer vezels worden ingeademd, bijvoorbeeld als gevolg van het bewerken (boren, zagen, schuren) of beschadigen van asbesthoudend materiaal.